Διασκέδαση με το blog αϋπνία

Είμαι λίγο γνώστης ραδιόφωνο συζήτησης, όπως και πολλοί από εμάς που ταξιδεύουν διασχίζουν τη χώρα σε τακτική βάση. I εισήχθη στο ραδιο συζήτηση, περίπου οκτώ χρόνια πριν, και μια από τις πρώτες που βρέθηκαν τα αγαπημένα μου ήταν Coast to Coast AM με το άρθρο Bell.

Κατά την τέχνη χρόνος δεν ήταν στην πραγματικότητα ο οικοδεσπότης, αλλά Ian Punnit. Μην έχοντας ακούσει Τέχνης σκέφτηκα Ian ήταν το πρόστιμο υποδοχής (και εξακολουθούν να κάνουν στην πραγματικότητα). Τέχνη επέστρεψε και βρήκα κάποια μαγεία που Ian έλειπε (αν και ελαφρά). Τέχνη θα μπορούσαν να λάβουν μια προφανής βλαξ ή καρπών με κέλυφος εργασίας και ζουν με τον αέρα και να κάνει την κλήση δεν είναι μόνο ανεκτή αλλά απολαυστικό, ακόμα και πιστευτή όταν είναι σαφές ότι δεν ήταν. Αργότερα πήρα την εντύπωση ότι ορισμένα από τα άτομα και οι καλούντες Τέχνης ήταν σενάριο - το οποίο δεν θα ξέρετε αν δεν είχε ακούσει για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα.

Τέχνη παρέδωσε στη συνέχεια, την παράσταση πάνω στον Γιώργο Noory, που έκανα το καλύτερό μου για να δώσει χρόνο και αξιοπιστία στην, αν και πάντα ένιωθε ότι απλά δεν κοπεί εντελώς η μουστάρδα (όχι λόγω έλλειψης προσπαθούν). Το πρόβλημά μου με τον Γιώργο είναι ότι δεν υφίσταται ανόητοι, που ειλικρινά το υπερφυσικό, αλλοδαπός, Bigfoot, κύκλοι συνωμοσία είναι ασφυκτικά γεμάτη. Αν και εκτιμώ σοβαρά αναζήτησή του για την αλήθεια, σχεδόν πάντα έρχεται από το ότι οι εμπειρικές επιστήμονας που κόβει και εξήγηση μικρή μόνο και μόνο επειδή δεν εμπίπτει σε συμβατική σκέψη.

Έχω πάντα θεωρείται Coast to Coast να είναι μια οδύσσεια του μυαλού για την αϋπνία μου και άλλα insomniacs. Αν και όλοι λαχταρούν να βρει την οριστική απόδειξη της παραπάνω κέρας της Αμάλθειας για το τι είναι σήμερα θεωρούνται επιστήμες ψευδο, η διασκέδαση, τα μεσάνυχτα είναι η διευθέτηση των αλητεία και Grifters.

Η συμβουλή μου στο Γιώργο: Πάρτε μια σελίδα από το βιβλίο παιχνίδι Τέχνης - ακούστε, τότε να ανταποκριθούν με τρόπο ώστε να κινώ το κοινό, αντί να ακυρώσει όλες τις ελπίδες στο πρώτο σημάδι της shenanigans. Ίσως ακόμη εξετάσει να επιτρέψει ένα σενάριο κάθε τώρα και πάλι (wink).

Ήταν ένα θαμπό, σύννεφο-που, στις αρχές ημερών του φθινοπώρου, όταν φίλε μου Brian και εγώ, τότε ακόμα στην εφηβεία μας, αποφασίσαμε ότι ήταν καιρός για μας να φθάσει στην πιο σημαντική επιστημονική ανακάλυψη του αιώνα. Πηγαίναμε να βρούμε Sasquatch.
"... Είχαμε
Επιτύχει αυτό που τόσοι πολλοί άλλοι άνθρωποι είχαν αποτύχει να κάνουν: να καταρτίσουν την ύπαρξη αυτής της μυστικής μυθικού behemoth ".

Είχαμε πάντα είχε συμφέρον σε οποιαδήποτε cryptozoological αίνιγμα, Bigfoot, βδελυρό χιονάνθρωπος, Loch Ness τέρας, Champ, Mothman, να το ονομάσετε, ήμασταν σε αυτό, αλλά Bigfoot ήταν το αγαπημένο μας και προτεραιότητά μας. Ήμασταν ακλόνητη κατά τη γνώμη μας ότι θα επιτύχουμε αυτό που τόσοι πολλοί άλλοι άνθρωποι είχαν αποτύχει να κάνουν: να αποδείξει την ύπαρξη αυτής της μυστηριακό θρυλικού Γολιάθ.

Τώρα, θα πρέπει να έχετε κατά νου, αυτό ήταν στα χρόνια πριν είχαμε αυτά τα φανταστικά online βάσεις δεδομένων του Bigfoot παρατηρήσεων και των δεδομένων που έχουμε προσεχείς μέρες μας, έτσι την πιθανότητα ότι Sasquatch δεν θα μπορούσε να είναι κατοικία τοπικού δάση μας δεν πήγε ποτέ στα κεφάλια μας. Αξιολογήσαμε, «Hey, η περιοχή είναι ντυμένο με δασικές εκτάσεις, Sasquatch έχει gotta» είναι έξω εκεί κάπου! "Έτσι, με αυτό σφοδρή αλλά αφελής πεποίθηση μας κατευθύνει, να αρχίσουμε την ίδια μονότονη ημέρα στο τοπικό timberlands να επιτύχουμε το στόχο μας.

Περπατήσαμε την ημέρα, μέσω, διασχίζοντας βουνά και κοιλάδες, ρέματα και αδιαπέραστο πινέλο, πάνω από βράχους, πέτρες και ό, τι άλλα στοιχειώδη εμπόδια που ήταν σε τροχιά μας. Η δική μας γραμμή της όρασης ήταν σύντομη, στις καλύτερες, διότι ακόμη και αν ήταν το πρώιμο φθινόπωρο, τα φύλλα ήταν ακόμα στα δέντρα και το δάσος ήταν πολύ πυκνό και κατάφυτη στην περιοχή. Ήταν περίπου 2:30 με 3:00 το απόγευμα, όταν τελικά σταματήσει για ένα διάλειμμα. Καθίσαμε, υπάρχει τρόπος επάνω στην κορυφή αυτού του λόφου, μιλώντας για το θέμα της βλέποντας το θηρίο, και κλαψουρίζοντας λίγο για τη δίψα και την πείνα μας, επειδή το πάθος μας για να πάρει την εν εξελίξει άσκηση ούτε μεταξύ μας είχε η παρουσία της αποφάσεως προσκομίσει οποιαδήποτε τρόφιμα ή H2O. Ήταν ενώ μιλούσαμε για αυτά τα πράγματα που έχουμε εντόπισε πρώτος τον ήχο.
«Ακούσατε ότι εγώ;" Brian ρώτησε.

«Ναι, κάτι που είναι έξω εδώ μαζί μας.

Και οι δύο έσπασε τα μέσα του φράση και κοιτάχτηκαν.

«Ακούσατε ότι εγώ;" Brian ρώτησε.

«Ναι, κάτι που είναι έξω εδώ μαζί μας." Μου απάντησε.

Ήταν ένα λεπτό, σχεδόν χωρίς διάκριση ήχο στην αρχή, μόλις ψιθυρίζοντας της φυλλώματα και ποώδη από κάπου μπροστά. Σαρώσαμε αναστατωμένα το παχύ ανάπτυξη πριν από εμάς να προσπαθήσουμε και να εξακριβωθεί η εγγύτητα του ό, τι είχε κάνει το θόρυβο, αλλά η αύξηση ήταν τόσο πυκνή που δεν μπορούσαμε να δούμε πολύ μακριά. Στη συνέχεια, το ακούσαμε για άλλη μια φορά, πιο κοντά τώρα, και ένα πιο θορυβώδεις λίγο. Κάτι ήταν αναμφισβήτητα σχέδιο κοντά μας.

Ήταν εξωφρενικός όπως έχουμε και οι δύο ήξεραν ότι αυτό το ζώο ήταν να πάρει πολύ κοντά αλλά και πάλι δεν θα μπορούσε να απεικονίσει αυτό οφείλεται στο denseness των θάμνους και δέντρα. Για μια ακόμη φορά, τον ήχο, και πάλι μια σαχλαμάρα λίγο πιο άνετο! Τώρα, θα ήθελα να εξηγήσω ότι, ενώ αυτός ο ήχος δεν ήταν earthshaking, τι αισθάνθηκε όπως για μένα ήταν πως ό, τι αυτό το πράγμα θα μπορούσε να είναι, θα ερχόταν σε μας πολύ guardedly, mayhap μετά κάθε κίνησή μας, ενώ δεν θα μπορούσαμε να δούμε ακόμα.
"Απότομα, χωρίς άλλο ήχο για να προειδοποιήσει με την έκρηξη πλάσμα μέσα από το βαρύ βούρτσα όχι 15 πόδια από εκεί που ήταν!"

Ήταν περίπου εκείνη την εποχή, όταν άρχισαν να συμβεί σε όλους μας ότι ίσως τίτλο έξω στο δάσος, εντελώς άοπλοι και ανυπεράσπιστοι, σε αναζήτηση ενός πλάσματος που βρισκόταν καθ 'υπέρβαση των επτά πόδια και ζυγίζονται τουλάχιστον £ 400, ένα ζώο που μπορεί να μην είναι πολύ ενθουσιασμένοι που είχαμε αποφασίσει να εισβάλει στο έδαφος αυτό είναι, ίσως δεν έχουν την πιο συνετή απόφαση που είχαμε ποτέ.

Εκεί, ο θόρυβος ξανά! Τώρα ήταν πολύ, πολύ κοντά! Στη συνέχεια, από πίσω μου άκουσα ένα πολύ πιο δυνατά φασαρία. Έκπληκτος από αυτό, πήδηξα και γύρισε γρήγορα, σκεπτόμενος ότι ίσως μια Μεγαλοπόδαρος είχε γλιστρήσει επάνω σε μας από πίσω, όπως επίσης, αλλά εγώ γρήγορα συνειδητοποίησα ότι η αιτία αυτού του νέου ήχου ήταν εντελώς άλλο εξ ολοκλήρου.

Στάθηκα εκεί εντελώς έκπληκτος που είδα Brian, δήθεν τολμηρή και αξιόπιστο φίλο και συνάδελφό μου τρέχει ερευνητής πλήρη κλίση πίσω από το λόφο, μακριά από μένα και κάθε πιθανό κίνδυνο. Ήταν ήδη 40 μέτρα μακριά και κινείται τόσο γρήγορα όσο θα μπορούσε μέσω του δικτύου καταστημάτων, βούρτσα και άλλα εμπόδια. Δεν μπήκε καν στον κόπο να φωνάξει το όνομά του, ήταν ήδη πολύ αργά.

Έτσι, ως ένα περίεργο συνδυασμό των ιερών της τρομοκρατίας και η αδρεναλίνη αναμειγνύεται με άγρια περιέργεια διέτρεξε το σώμα μου απλά γύρισε και περίμενε τη μοίρα μου με το πλησιάζει δαίμονα. Ξαφνικά, χωρίς άλλο ήχο για να προειδοποιήσει με την έκρηξη πλάσμα μέσα από το βαρύ βούρτσα όχι 15 πόδια από εκεί που ήταν! Και οι δύο ήταν εκεί, μας αναπνοή γρήγορη, κάθε κοιτάζοντας το άλλο κάτω, το καθένα μέγεθος μέχρι την πιθανή απειλή από τις άλλες! Αυτό ήταν όταν συνειδητοποίησα ότι το ζώο που είχε σιγά-σιγά σε όλους μας αυτή τη φορά δεν ήταν Bigfoot καθόλου, .... Αλλά ένα μαύρο και άσπρο γατάκι. Ευτυχώς για μένα η συμπεριφορά είναι μάλλον καλοήθης και unaggressive, και έχοντας ικανοποιήσει την περιέργεια είναι, στη συνέχεια πήδηξε πίσω στο χαμόκλαδα και γρήγορα εξαφανίστηκε.

Ήταν μεγάλη όσο γατάκια πάει. Εμείς αργότερα υπολογίζεται από το βάθος των κομματιών που πήγε leastwise 1-3/4 λίβρες, αλλά ήταν πιο εύλογο να ζυγίσει σε ένα στερεό 2, με ύψος περίπου 7 ίντσες και μια δρασκελιά που εκτιμάται από τα κομμάτια που πρέπει να περίπου 2 έως 2-3/4 ίντσες. Θα είχαμε κάνει cast από τα κομμάτια, αλλά δεν είχαμε σκεφτεί να φέρει οποιαδήποτε γύψο ούτε.

Στη συνέχεια γύρισε για τον εντοπισμό ότι περίπου 70 μέτρα κάτω από το λόφο, Brian ήταν εκεί βλέποντας. Είχε σταματήσει εκεί και να δει όλη την συνάντηση, θα μειωθεί από ανέλαβε τη θέση του την ασφάλεια. Περιττό να πούμε ότι το γεγονός ότι είχε τρέξει σε απόλυτους ιερό τρόμο από ένα μικροσκοπικό γατάκι πραγματοποιείται πολύ κοροϊδευτικό λεκτική chastening από τον εαυτό μου όλο το δρόμο πίσω κάτω έξω από το δάσος. Ακόμη και σε αυτήν την ημέρα εμείς αστείο υστερικά, όπως η ιστορία αυτού του θρυλικού συνάντηση γατούλα είναι είπαν στην οικογένεια, τους φίλους, και λίγο πολύ οποιοσδήποτε άλλος που θα ήθελε να * ακούσω να μου πει για το πώς σε μια εποχή του τρόμου και πιο αξιόπιστους φίλος μου με έρημο σε αυτό που πίστευε ήταν Bigfoot, αλλά κατέληξε να είναι ένα wee αιλουροειδών. Τώρα δίνω αυτήν την ιστορία σε όλους εσάς που θα επισκεφθείτε αυτή την ιστοσελίδα, έτσι ώστε ποτέ δεν θα ζήσουν αυτό κάτω.