Διασκέδαση με το blog αϋπνία

Η αιτία μπορεί να φαίνεται αυτονόητο, αλλά σε μεγάλες διαφωνώ με παραδοχή σας. Η προσφυγή σε αυτό Insomniac είναι ένα μέρος για να σας αφήσετε το μυαλό αγώνα με την ελπίδα ότι θα ρελαντί κάτω. Αρκετά παραδόξως Θα διεκδικήσει, επίσης, ορισμένες από τις crappiest diners έχουν επίσης μερικά από τα καλύτερα καφέ, καίγεται στην τελειότητα κατά καιρούς, πραγματικά την ποιότητα πράγματα πολύ λιγότερο συχνά, αλλά συμβαίνει. Δεν είναι ο καφές κρατώντας με, αυτό είναι ό, τι άλλο σκεφτόμουν πριν θεωρηθεί ακόμη και τον προορισμό. Συνάντηση λαό και τη συζήτηση ιδεών δεν είναι μόνο καλό εντός προσωπική πρακτική, σε ορισμένες περιπτώσεις θα συναντήσετε ακόμα και εκείνη την τέλεια ξένος που αλλάζει μόνο η αντίληψή σας για την πραγματικότητα. μηδέν ότι, με μεγαλύτερη συχνότητα από ό, τι δεν είναι. Καιρός για το καλό, κακό ή αδιάφορο, τουλάχιστον, είναι ένα καλό μέρος για να βλέπουν και να αξιολογούν αυτό. Μερικές φορές είναι πραγματικά ανακουφισμένος αϋπνία μου, είτε μέσω της καύσης από τους νευρώνες μου μέσω της πέρα από την υποκίνηση (καφές και ή συνομιλία), ή επιτρέποντας μου εαυτό πραγματοποιήσουμε ό, τι στο διάολο με ενοχλεί. Αλλά μην πάρτε τη λέξη μου για αυτό, να δώσει μια πάει στον εαυτό σας την επόμενη φορά που θα τρέξει σε έναν αγώνα. Είναι είτε ότι είτε σκαμπίλι όσο αφορά εγώ ... Αστειεύομαι ... ίσως ...

Υποθέτω ότι θα μπορούσατε να κάνετε αυτό που την κλινική αξιολόγηση, "θεραπείας", τα ναρκωτικά κεφάλι, μπλα, μπλα, κλπ αλλά αν δεν ήξερα ότι δεν είμαι ο μεγαλύτερος οπαδός. Έχει αυτό είναι ιδανικό μέρος για εκείνους με γνήσια φυσιολογικά προβλήματα, αλλά για τη μάζα πλειοψηφία μας νομίζω ότι είναι δικές τους ενέργειες, τις αντιδράσεις μας, τις στάσεις και τα παρόμοια που μπορεί να προκαλέσουν ακόμη και ορισμένα από αυτά τα ζητήματα φυσιολογικές. Αν δεν έχει πάρει σε εκείνο το σημείο ... είναι στην πραγματικότητα όλα στο κεφάλι σου. Σκεφτείτε το.

Φάντασμα δίλημμα του ερημίτη (μια σύντομη ιστορία έξω αγωνίας της Minnesota)
Με Siluk Dennis Ed.D. Platinum Συγγραφέας Ποιότητας

[Ghostly δίλημμα του ερημίτη] Τζος O'Hara ζούσε μια μοναχική ζωή στο παχύ της βόρειας δασώδη περιοχή στη Μινεσότα, κοντά στην πόλη-ας ονομάζονται Webster. Έζησε εκεί πλέον όλη του τη ζωή, και όταν ο πατέρας και η μητέρα του μετακυλιστεί, παρέμεινε εκεί. Η οικογένεια ήταν κάπως γνωστή στην Webster, όπως η οικογένεια Ερημίτη, με σεβασμό. Είχα Τον συνάντησα μια φορά το κυνήγι για τα ελάφια. Πέρασα την περιουσία του. Έζησε σε μια μικρή καλύβα του ένα σπίτι, τρία δωμάτια είναι όλα, και μια δεξαμενή φυσικού αερίου έξω από την καλύβα του, στην πλάτη, που χρησιμοποιείται για θέρμανση, και άλλα πράγματα. Είδα την ανοιχτή πόρτα, καθώς κατάγομαι από την παράγκα, και στη συνέχεια εξετάζοντας, στην καλύβα, άκουσα μια φωνή σε ένα κοντινό δωμάτιο και ρώτησε:

"Είναι όλα καλά και ωραία εκεί μέσα;"

Η φωνή φώναξε, ευχαριστώντας με για την ανησυχία μου, και μου είπε: ήταν σωματικά καλά, αλλά διανοητικά είχε έχοντας φοβερή εφιάλτες. Επιπλέον, άκουσε φωνές, είδε σχήματα που αντιμετωπίζει στη μέση της νύχτας, σε μια νύχτα. Ήταν έχοντας έναν σκληρό χρόνο ύπνου. Είπε ότι υπήρχαν λεγεώνες των σχημάτων όλων γύρω από το σπίτι του κάθε νύχτα. Ήταν δύσκολο να κατανοήσει κανείς και για να είμαι ειλικρινής δεν ήμουν σίγουρος τι να πω.

"Τρεις μήνες είχαν περάσει από τότε που είχα την πρώτη μου εφιάλτη», φώναξε και whimpered που βρίσκονται σε κίνδυνο, προσθέτοντας ότι «... ακριβώς σκοπεύετε να συμβεί ξανά κάτι τέτοιο, να σκεφτόμαστε που διέρχεται από αυτό άλλη μια νύχτα είναι χειρότερη από ό, τι συμβαίνει μέσα από αυτό, που ζουν αυτό." Επιπλέον, εξήγησε, ήταν όνειρο οι νεκροί έρχονται γι 'αυτόν, καθώς και να δει τους ξύπνιος να τον περιμένει.

Καθίσαμε, γύρω στο τραπεζάκι του, και κάθισα πίσω ταλαντευόμενος ξύλινη καρέκλα του, και προσπάθησε να την άνεση του. Αλλά δεν μπορούσε να παραμείνει το βράδυ, περίπου τριάντα χιλιόμετρα μακριά ήταν δωμάτιο μοτέλ μου, και μερικοί συνάδελφοι, που ήταν για να με συναντήσουν, και είχαμε πάει έξω σε ένα κοντινό μπαρ και γκριλ για μερικά ποτά, συνομιλία, και κλήση μια νύχτα, έτσι εξήγησα. Ήμασταν μαζί λίγο περισσότερο, τότε η προσφορά του αντίο, και καλή τύχη, και πρότεινε ότι προσεύχονται ένα κομμάτι και σίγουρα όλοι θα είναι καλά από το πρωί. Ήταν πιο χαρούμενος όταν έφυγα, σίγουρα ένας μοναχικός άντρας που αλιεύονται στη δική δίλημμα του, μόνος στο δάσος με τους ήχους που ακούγονταν σαν τις φωνές, και οι σκιές που έμοιαζαν με τα σχήματα ή τα φαντάσματα. Έκανε όλα νόημα για μένα, το μυαλό μπορεί να πλάθω πολλές αυταπάτες.

Εκείνο το βράδυ στο μπαρ, είπα στους φίλους μου από St Paul, Minnesota για τον ερημίτη είχα συναντήσει, και έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με αυταπάτες του (έτσι νόμιζα)? Προσθέτοντας, καλά "... που χρειάζεται ίσως να κοιμηθεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο." , όλοι εμείς που αποφασίστηκαν μετά την μπάρα λήγει στις 23.30 μ.μ., στην mosey σε μέχρι καλύβα του. Το φεγγάρι ήταν λαμπερό, με λίγα γκρίζα σύννεφα γενικά, διαρρέει σε όλη αυτήν, και όλοι είχαμε πλέον μια πλήρη δεξαμενή του αερίου, και ήξερα το δρόμο για την παράγκα, δεν ήταν όλοι ότι είναι δύσκολο να βρεθεί, και όπως είπα, είχαμε κάποιο φως στο σκοτάδι αυτό το γήπεδο υπαίθρου καλύπτονται με πανύψηλα δέντρα και όλα.

(Σε αυτό το σημείο και την ώρα, ο Josh O'Hara, κοιμόταν, το πρόσωπό του, χάλκινο στο πλάι στο μαξιλάρι του, για τις μικρές σίδηρο αναζητούν το κρεβάτι του, ένας από το στρατό, θυμήθηκα, το οποίο χρησιμοποιείται όταν ήμουν στο στρατό τη δεκαετία του '70. Ήμασταν πολύ ήσυχο, Αυτός, ο Josh ξύπνησε ξαφνικά, μας κοίταξε, "Ω ...!" είπε, "σας και πάλι ... και σας έφερε τους φίλους!" Αυτός σκούπισε τα μάτια του, σα να επικεντρωθεί, στη συνέχεια, τα οποία καλύπτουν και πάλι, λέγοντας , "είναι εκεί έξω που περιμένουν, έχω δει περπατούσαν δίπλα στο παράθυρο, σε εφιάλτη μου, και μόλις τώρα-από το παράθυρο ...». Επεσήμανε, και να επαναληφθεί. νομίζω ότι προσπαθούσε να το βάρος αυτό που ήταν στην πραγματικότητα και το όνειρο. Αυτός coved το πρόσωπό του με τα χέρια του, και pouted.

«Μείνε εδώ», Josh φώναξε, "όταν τα βλέπω ξανά, θα σας πω, σημείο τα έξω σε σας!"

Όλοι μας σήκωσε καρέκλες και κάθισε γύρω από τον πίνακα του Josh, έπιναν τον καφέ που είχε ζεσταθεί για κουζίνα αερίου του, καθώς πήγε πίσω στο σιδερένιο κρεβάτι του για να ξεκουραστεί, αλλά δεν μπορούσε να κοιμηθεί, και πήρε πίσω ξανά, ίσως και δέκα λεπτά αργότερα , και άναψε ένα τσιγάρο, μετά από κύκλο του αεροδρομίου, βαδίζοντας πάνω κάτω στο πάτωμα και τραπέζι, κάθισε μαζί μας, καθώς παίζαμε χαρτιά, πόκερ για τις πένες, δεν έπαιξε ο ίδιος κάθισε ακριβώς, ίσως δεν θα μπορούσε να επικεντρωθεί σκέφτηκα εκείνη την εποχή. Στο πρόσωπό του, παρατήρησα ανακούφιση όμως, και γι 'αυτό, ο ίδιος και οι φίλοι μου έγειρε πίσω, και unnoticing, όλοι έπεσαν να κοιμηθούν.

"Αμαρτίες", δήλωσε ο Josh λεπτά, ξυπνώντας μας επάνω, "πρέπει να σας πω όλη την ιστορία μήπως βρεθείτε σε πάχος, χωρίς λόγο. Αγάπησα μια φορά μια κοπέλα από την πόλη, το όνομά της ήταν Σούζι Henderson. Την αγάπησα και έκανε έτσι ώστε μαλαγάνας πόλη, John Weber. Ένας κρύσταλλος ομορφιά, το δέρμα της shinned, πήγαμε στο ίδιο σχολείο, και όταν ήμασταν παιδιά, υποσχεθήκαμε ο ένας τον άλλον είχαμε παντρευτεί κάποια μέρα, αλλά Weber άλλαξε όλα αυτά. Ο πλούσιος άντρας από το κολέγιο ήρθε πίσω στην πόλη, από τη μεγάλη πόλη, και υποσχέθηκε τα πάντα της, η ίδια είχε σωθεί ή όχι αυτόν, εγώ, όπως είχαμε αφού προγραμματισθεί, και ήταν αυτός στο τέλος. Ήξερα μιλάμε δεν θα κάνει οποιοδήποτε αγαθό, με στόχο την εξοικονόμηση της από στενοχώρια? Πήρε έγκυο, και την άφησε. Εκείνη αυτοκτόνησε, και εγώ, την πήρα στον εαυτό μου ακόμη και πράγματα, εγώ τον βοήθησε με την αυτοκτονία του, τον είχα παίξει ρώσικη ρουλέτα, ξέρετε, το παιχνίδι όπου θα τραβήξει τη σκανδάλη του όπλου, ελπίζοντας ότι θα σταματήσει σε το άδειο επιμελητήρια στο όπλο. Καλά τράβηξε τη σκανδάλη, και το πρώτο αναπτυσσόμενο τελευταία του. Βέβαια είχα το όπλο που του απευθύνονται όλη την ώρα. Οι γονείς του ήταν πολύ αργά για να τον σώσει, και η αστυνομία δέχθηκε απλώς ως θρηνεί υπόθεση αυτοκτονίας. Αλλά τίποτα δεν είναι ποτέ έτσι είναι εύκολο, που ήταν τριάντα χρόνια πριν. Ο πατέρας και η μητέρα του πέθανε, και το ίδιο έκανε Susie, και οι περισσότεροι από τους συγγενείς τους και στις δύο πλευρές, η τελευταία από τους συγγενείς, τον αδελφό του Weber, πέθανε πριν από τρεις μήνες. Όλα πέθανε, όλοι οι νεκροί, όλοι εκτός από μένα. Και κάθε βράδυ προσπαθούν να με πατάξει, αλλά ξυπνάω και το χρόνο και φύγε μακριά τους. Αυτό συμβαίνει πάνω και ξανά και ξανά ... νύχτα μετά νύχτα! "

Josh σταμάτησε για μια στιγμή, που συνελήφθησαν την αναπνοή του, κοίταξε πίσω έξω από το παράθυρο, και είπε: «Και έτσι βλέπεις, είμαι σε ένα φάντασμα δίλημμα. Μπορεί πραγματικά κακό μου, δεν ξέρω. "

Όλοι άκουσαν με προσοχή τον Josh, τον άκουγε σοβαρά, η φωνή του έμοιαζε μακριά, τα μάτια του ονειρικό, πνεύμα του σχεδόν σπασμένα, το μυαλό του συγκεχυμένη, και όλα αυτά τα νέα στοιχεία άλλαξαν κάπως τα πράγματα. Μια παράξενη ιστορία πράγματι ήταν, σκέφτηκα. Ήταν ο αποδέκτης της δολοφονίας φαντάσματα, ζητώντας εκδίκηση, και δεν ήμουν σίγουρος τι να πω, για τα φαντάσματα ήθελαν προφανώς εξιλέωσης για παράπτωμα του. Και ίσως, η οικογένειά του και Susie θέλησε να τον προστατεύσει, καθώς και όλες οι μάχες γύρω από το σπίτι του, γιατί ήταν το κέντρο ενός διλήμματος τρία οικογενειακά και οικεία σε όλους. Μια βεντέτα θα μπορούσαμε να πούμε, και πίστευε ότι τον ήθελε νεκρό για να αναπαυθούν εν ειρήνη, ήταν το τελευταίο των αντιμαχόμενων θα μπορούσες να πεις, τον τελευταίο κρίκο σε μια μακρά και διαρκή αλυσίδα γεγονότων.

Λοιπόν, είδαμε για το κακό φαντάσματα, και κανένας δεν εμφανίστηκε, έτσι το πρωί προτείναμε κινήθηκε στις πίσω στην πόλη, ή τις πόλεις, Αγίου Παύλου, ή Μινεάπολη, για χρειαζόμασταν για να προχωρήσουμε, να πάρει την πίσω στο σπίτι για να πάω στη δουλειά. Ήταν Κυριακή πρωί, και τη Δευτέρα έρχεται γρήγορα. Κανείς από εμάς δεν αλιεύονται ένα ελάφι, αλλά είχαμε αυτή η ιστορία να πει, βεβαίως.

Τζος, ήταν στα πενήντα του, ευχαρίστησε για την συμβουλή μου, όπως μας άφησε, αλλά το επόμενο Σαββατοκύριακο, πήγα πίσω μέχρι την καλύβα του στο δάσος, για να δούμε πώς έκανε-, έφερε στο μυαλό μου όλη την εβδομάδα. Βρήκα το σπίτι του συντρίφθηκε στο έδαφος, έσπασαν με θρύψαλα, και έτσι πήγα κατευθείαν στην Webster δήμος για να ανακαλύψει τι συνέβη. Ο τοπικός σερίφης μου είπε, προφανώς υπήρξε μια θύελλα στο δάσος, ή αρκούδες, όλα όμως δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος στην πόλη, και τα δέντρα είχαν πέσει πάνω στο σπίτι, και τον σκότωσε. Lo και behold σκέφτηκα τι ένα περίεργο περιστατικό. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει πλήρως, ούτε έκανε προσπάθεια.

Γραπτή 18/04/2007

ιστοσελίδα Δείτε Dennis: http://dennissiluk.tripod.com

Άρθρο Πηγή: http://EzineArticles.com/?expert=Dennis_Siluk_Ed.D.

Dennis Siluk Ed.D. - Υποβολές ειδικός συντάκτης